18/7/2009 - CANDAN CANA
Candan Cana
Zamansız amansız bir mevsim dönüşünde
Dönüp yüzümü güneşe
Dökülen yapraklarımı süpürüyorum
Rüzgârın serinliğinde
Bir nebzede olsa serinletmek istiyorum
Sen diye yanan kalbimi
Buğulu bir rakı kadehini anımsatan gözlerinle
Beni benden alan aşkına karşın
Gücümün kalmadığını biliyorum
Ne zaman gelsen aklıma
Adını içimden bile zikretmeye korkuyorum
İlkokul sıralarında yaşanan aşklar gibi
Heyecanlanıyorum göz kesişmelerimiz de Anlamıyorum
Neden vazgeçemediğimi anlamıyorum
Hayır, bu ilk değil ki.
Yüzünde ki çizgileri ezberleme sebebimi de inan ki bilmiyorum
Zaten sebepte aramıyorum Düşünüyorum
Senden kaçarken bile,
İşaret levhalarının neden seni gösterdiğini düşünüyorum
Sinirden yüreğim kafesine dar geliyor
Ama nedense karşında öfkelenemiyorum
Sana karşı sabrım ise, beni bile şaşırtıyor
Sokak aralarında bıraktığımız anıları
Toplamaya çalışıyorum ama
Sığdıramıyorum kocaman çantama Doyamıyorum
Kim ne derse dersin yüreğimi ısıtan
Bakışına, kokuna doyamıyorum
Dayadığım omzundan
Kafamı kaldıramıyorum Toparlayamıyorum
Senle başlayan sözlerden sonra kendimi toparlayamıyorum
Toplayıp tüm cesaretimi karşına geldiğimde tıkanıyorum
Cümle bile kuramıyorum Seviyorum
Gün değil, ay değil ben seni yıllardan beri seviyorum
Bunu da adım gibi, adın gibi biliyorum.
Elçin Savaş Yıldız
| 
