18/7/2009 - CANDAN CANA

Candan Cana
Zamansız amansız bir mevsim dönüşünde Dönüp yüzümü güneşe Dökülen yapraklarımı süpürüyorum Rüzgârın serinliğinde Bir nebzede olsa serinletmek istiyorum Sen diye yanan kalbimi Buğulu bir rakı kadehini anımsatan gözlerinle Beni benden alan aşkına karşın Gücümün kalmadığını biliyorum Ne zaman gelsen aklıma Adını içimden bile zikretmeye korkuyorum İlkokul sıralarında yaşanan aşklar gibi Heyecanlanıyorum göz kesişmelerimiz de Anlamıyorum Neden vazgeçemediğimi anlamıyorum Hayır, bu ilk değil ki. Yüzünde ki çizgileri ezberleme sebebimi de inan ki bilmiyorum Zaten sebepte aramıyorum Düşünüyorum Senden kaçarken bile, İşaret levhalarının neden seni gösterdiğini düşünüyorum Sinirden yüreğim kafesine dar geliyor Ama nedense karşında öfkelenemiyorum Sana karşı sabrım ise, beni bile şaşırtıyor Sokak aralarında bıraktığımız anıları Toplamaya çalışıyorum ama Sığdıramıyorum kocaman çantama Doyamıyorum Kim ne derse dersin yüreğimi ısıtan Bakışına, kokuna doyamıyorum Dayadığım omzundan Kafamı kaldıramıyorum Toparlayamıyorum Senle başlayan sözlerden sonra kendimi toparlayamıyorum Toplayıp tüm cesaretimi karşına geldiğimde tıkanıyorum Cümle bile kuramıyorum Seviyorum Gün değil, ay değil ben seni yıllardan beri seviyorum Bunu da adım gibi, adın gibi biliyorum.
Elçin Savaş Yıldız
|